Syn Boży oskarżony o bluźnierstwo?

Wyznawcy trynitaryzmu w argumentacji, że Jezus jest Bogiem, oparli się na fałszywym oskarżeniu Żydów, jakoby Pan Jezus uważał się za Boga, ponieważ Boga nazywał swoim Ojcem: „Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu.” (Ew. Jana 5:18, Biblia Tysiąclecia)

Teolodzy trynitaryzmu nie oparli się na świadectwie największego proroka Jana Chrzciciela, (Ew. Mateusza 11:11), który wydał świadectwo, że Jezus jest przepowiedzianym Mesjaszem i Synem Bożym. lecz oparli się na oszczerstwie uczonych w Piśmie, którzy pomówili Pana Jezusa, że czyni się Bogiem. Pan Jezus za nazwanie Boga swoim ojcem, był zmuszony przed Żydami się usprawiedliwiać. Powołując na Psalm 82, Chrystus odparł kapłanom, że nie popełnił żadnego bluźnierstwa, ponieważ Pismo Święte nazywa również sędziów i królów Izraela bogami (elohim) oraz synami Bożymi, a nie może Pismo się mylić: Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: Ja rzekłem: Bogami jesteście? Jeżeli [Pismo] nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, dlatego że powiedziałem: „Jestem Synem Bożym?” (Ew Jana 10, 34-36 BT).

Teolodzy, aby mieć dowód, że Jezus jest Bogiem równym Ojcu, stanęli po stronie oskarżycieli Jezusa, opierając swoje dowodzenie boskości Jezusa na fałszywym oskarżeniu, i tym samym akceptują oni niesłuszne skazanie Jezusa przez żydowskich przywódców na śmierć. (Mt 26:65-66). Teolodzy powinni odpowiedzieć na pytanie: Czy oskarżenie Żydów przeciwko Jezusowi było uzasadnione? Czy Pan Jezus rzeczywiście zgrzeszył i dopuścił się bluźnierstwa, nazywając Boga swoim ojcem? Nie przypuszczam, ażeby ktokolwiek z wierzących w Jezusa dał twierdzącą odpowiedź, że Żydzi słusznie oskarżyli Pana Jezusa o popełnienie grzechu bluźnierstwa, że czynił się Bogiem: Tymczasem arcykapłani i cała Wysoka Rada szukali fałszywego świadectwa przeciw Jezusowi, aby Go zgładzić. (Ew. Mateusza 26:59, BT).

Oskarżenie, jakie Żydzi wnieśli przeciwko Jezusowi do procesu sądowego przed Piłatem, było oszczerstwem, które miało brzemienne skutki, ponieważ na podstawie tego fałszywego oskarżenia, Chrystus Pan został skazany na śmierć przez ukrzyżowanie, a przecież Pismo mówi, że Pan Jezus był bez grzechu.  Lecz pomimo tego katoliccy, a także inni teologowie oparli się na fałszywym pomówieniu Żydów, jako argumencie, mającym dowodzić, że Pan Jezus jest prawdziwym Bogiem. Interesujące w tym kontekście było stanowisko Piłata, który sprawiedliwie osądził Pana Jezusa, nie dopatrując się w Jezusie żadnej winy bluźnierstwa, pomimo, że był wyznawcą pogńskiej religii. Mając na uwadze powyższe fakty, nikt z ludzi uważających siebie za wierzących w Jezusa Chrystusa, nie może przyjąć i zaakceptować, że Zbawiciel świata, dopuścił się grzechu bluźnierstwa, ponieważ rzekomo uważał się za Boga. Jest zatem twierdzenie wszystkich trynitarian, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem, straszliwym błędem, za  który będą musieli się wstydzić na sądzie ostatecznym.  Apostoł Paweł prosił w swoich modlitwach, za braci w Efezie, aby  Bóg Ojciec obdarzył ich mądrością, w właściwym poznaniu jego samego, to znaczy kim jest  Bóg i Ojciec Pana Jezusa, a kim jest sam Jezus Chrystus:  [Proszę w nich], aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego. [Niech da] wam światłe oczy serca tak, byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych  i czym przemożny ogrom Jego mocy względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym. I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, (List d Efezów 17-22, BT)

Leave a Reply